![Image](/images/speakers/anna-korniliou.jpg)
Άννα Κορνηλίου
Έχω λάβει Διδακτορικό Δίπλωμα από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Ξένων Γλωσσών - Μετάφρασης και Διερμηνείας, με τίτλο Διατριβής: Η μετάφραση ως φορέας θεματικών και ιδεολογίας στο πρωτότυπο λογοτεχνικό έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Από το ίδιο τμήμα έχω Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στην Επιστήμη της Μετάφρασης, και από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Πτυχίο Φιλολογίας (Ειδίκευση Γλωσσολογίας).
Γνωρίζω άριστα τρεις ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά) και έχω εργαστεί πολλά χρόνια στη διδασκαλία ξένων γλωσσών.
Έχω ασχοληθεί με τη μετάφραση και την επιμέλεια κειμένων και έχω πραγματοποιήσει δημοσιεύσεις και ανακοινώσεις με αντικείμενο την Κριτική της Μετάφρασης, τη Δημιουργική Μετάφραση και τη Νεοελληνική Λογοτεχνία.
Το ταξίδι της Δεισδαιμόνας στην Κέρκυρα
Ο Οθέλλος (1603-4) είναι ένα από τα εμβληματικότερα έργα του Σαίξπηρ και ανήκει στον χρυσό κανόνα της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας. Στην 3η Σκηνή της 4ης Πράξης του έργου, η Δεισδαιμόνα τραγουδά την μπαλάντα της Ιτιάς (Willow, willow, willow), προοικονομώντας το τραγικό της τέλος. Οι στίχοι του προφητικού τραγουδιού δεν ανήκουν στην πένα του Σαίξπηρ, αλλά στη λαϊκή παράδοση της Αγγλίας.
Περισσότερο από δύο αιώνες αργότερα, ο Διονύσιος Σολωμός θα υποδείξει τον Σαίξπηρ ως κορυφαίο εκπρόσωπο του ενός από τα δύο ποιητικά πρότυπα (ρομαντικό και κλασικό) και θα γράψει την Μίμηση του τραγουδιού της Δεσδεμόνας, μια πολύ ελεύθερη μετάφραση των «κλεμμένων» στίχων του Σαίξπηρ, βασισμένη στα πρότυπα του δημοτικού τραγουδιού. Σχεδόν έναν αιώνα πιο μετά, το 1915, ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης θα μεταφράσει ολόκληρη την τραγωδία Οθέλλος, πραγματοποιώντας ένα εντυπωσιακό στιχουργικό εγχείρημα, το οποίο αναδεικνύει το ποιητικό και μεταφραστικό του ταλέντο. Όμως στην 3η Σκηνή της 4ης Πράξης δεν θα μεταφράσει ο ίδιος το τραγούδι της Δεισδαιμόνας, αλλά θα παρεμβάλει αυτούσιους στίχους από τη Μίμηση του Σολωμού.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η επιλογή του Θεοτόκη και πώς σχετίζεται η μεταφρασιολογική του προσέγγιση με τις υποδείξεις του Σολωμού; Υπήρξε τελικά κάποια ενιαία μεταφραστική θεωρία στον λεγόμενο κερκυραϊκό κύκλο και, αν ναι, ποια ήταν η σχέση του Θεοτόκη με αυτήν;